Dagelijks kruisen willekeurige mensen mijn pad: kinderen, volwassenen, mensen met of zonder beperking, collega’s, familie, vrienden en vreemden. Ik kijk naar ze, denk iets over ze en zij geven me denkbeeldig aan of ze al dan niet willen meespelen in een verhaal. Zodra ze ‘ja’ hebben gezegd, in mijn hoofd althans, zijn ze niet meer zichzelf, maar een personage dat woorden krijgt uit mijn gedachten. En zo ontstaan mijn verhalen. Vanuit mensen. Vanuit gedachten. Van uit woorden die ik ze – letterlijk – toeschrijf.

Omdat een boek schrijven veel tijd vraagt, maak ik ondertussen ook kleinere dingen. Ik schrijf columns en kortverhalen en publiceer nu en dan een schrijftip bij Schrijven Online. Of ik sta voor de groep en schrijf samen met mensen aan hun verhalen.